woensdag 15 oktober 2014

Advies gezocht!

Mijn man en dochter hebben op z'n tijd last van wat eczeem. Niet in ernstige mate gelukkig, maar af en toe wat plekjes die soms een hele tijd wegblijven en soms de kop weer op steken. Dochter heeft de laatste jaren alleen nog wat last achter haar oren maar dat is redelijk onder controle en heeft ze verder weinig last van.
Twee weken geleden had ze echter ineens een plekje bij haar mond, wat maar niet over wilde gaan. Eerst dacht ik aan een koortslip, maar inmiddels lijkt het toch meer op eczeem en heeft het zich ook uitgebreid.
In eerste instantie probeerden we het vet te houden met behulp van vaseline, wat ook wel wat leek te helpen. Tenminste: het leek wat minder vurig. Maar vanmorgen bleek ze ook uitslag te hebben op haar kin. Inmiddels heb ik al een afspraak bij de huisarts voor haar gepland, want alhoewel ik regelmatig verhalen lees op internet over hoe slecht hormooncremes zijn, weet ik dat die verhalen ook veelal op de veel sterkere hormooncremes van vroeger zijn gebaseerd. Tegenwoordig zijn die cremes veel milder dan toen, en ik ben dus ook niet anti (ook al zou ik het het liefst op een natuurlijke wijze oplossen). Mij heeft het bij een eczeemplekje onder mijn oog (wel raar, want ik had nog nooit eczeem gehad) wel geholpen, al duurde dat een tijdje.
Echter ze kan vrijdag pas bij de huisarts terecht en in de tussentijd durf ik er geen vaseline op te smeren. Ik las namelijk op internet (en voelde dat eigenlijk zelf ook al aan) dat vaseline de huid afsluit en dat dat averechts kan werken. Toch hebben we dit in het verleden voor andere eczeemplekjes wel altijd aangeraden gekregen door de huisarts. Maar bij eczeem rond de mond wordt een vette creme op diverse sites dan weer afgeraden (ook geen kokosolie, want dat is ook vet). En dat blijkt nu dan ook wel nu ze ook uitslag krijgt. Gek he, dat je het eigenlijk al aanvoelt en twijfelt over het gebruik van vaseline.
Nu las ik wat goede verhalen over aloe-vera gel of water, maar heel veel experimenteren wil ik niet met haar. Dus sta ik in dubio of ik dit wel zal gaan halen. Misschien heeft iemand hier ervaring mee, en kun je mij tips geven over wat en hoe. Helpt dit echt wel, en welk merk is dan goed? Want helaas gaat de commercie ook altijd met dit soort "wondermiddeltjes" aan de haal en voordat je het weet koop je iets waar amper iets van aloe vera inzit.
Dus wie tips heeft, heel graag!! Ook als je iets anders weet dan aloe vera wat kan helpen, houd ik mij van harte aanbevolen voor tips. Wie weet heeft manlief er ook nog iets aan voor zijn eczeem.

donderdag 9 oktober 2014

He, he, herfst!

Ondanks dat ik van de zonnige warme nazomer-dagen ook wel genoten heb, keek ik toch echt wel uit naar de echte herfst. Vroeger (ai, ai, ai, wat een ouwe-wijven-praat) liepen we altijd tijdens de kermis (eind september) 's avonds echt al in onze (nieuwe) winterjassen, tegenwoordig "doe" je de kermis in je korte broek en 's avonds hadden we de winterjas ook echt niet nodig. Aan de ene kant is het lekker over de kermis te lopen in het zonnetje, aan de andere kant voelt het raar. Ik ben een mens van vier seizoenen, en op een gegeven moment ben ik toch wel klaar met de zomer.
Maar goed, klagen heeft weinig zin en deed ik ook zeker niet, en nu is het dan eindelijk echt herfst!

En geef nu maar toe, die heerlijke herfstvruchten (appels, noten, pompoenen, peren, etc.) smaken toch veel beter bij een beetje kou, wind en regen! Zo bakte ik deze week een overheerlijke appel-noten-kruimelcake en staat de eerste home-made amandelspijs al in de koelkast op smaak te komen. Zo langzaam begin ik ook al uit te kijken naar de feestdagen en vind ik het superjammer dat het Sinterklaasfeest zo veel discussie op  moet leveren. Nou ja, eigenlijk vervloek ik gewoon de media die ieder detail of gerucht weet op de blazen tot enorme proporties. Ik kan me gewoon niet voorstellen dat er bij zowel voor- en tegenstanders in de Pieten-discussie nu nog iets te genieten valt aan het hele gebeuren.

Nu er met wat meer nattigheid nog genoeg te doen is in de tuin, maar dat wat minder uitnodigend is, maakte ik deze week een start om (heel veel) achterstallig schilderwerk in ons huis eens op te pakken. Nadat ik 2 jaar geleden de muren van de wc een frisse nieuw verfje gaf, "vergat" ik vervolgens het schilderen van het raamkozijntje en de verwarmingsbuizen. Inmiddels staan de buizen in de primer, en heb ik me voorgenomen om in ieder geval een paar dagen per week een (klein) schilderklusje op te pakken. Door het zo een beetje te verdelen (en ja, dat is puur uit zelfbescherming, want ik heb nogal de neiging om door te denderen en zo met allerlei andere huishoudelijke klussen in de knoop te komen), hoop ik aan het eind van de winter toch een aantal ruimtes een klaar te hebben. "Klaar" als in: "voorlopig netjes", want er moeten nog een aantal dingen grondig verbouwd worden.

Herfst is voor mij ook "freubeltijd"! Afgelopen dagen haakte ik een aantal herfstblaadjes, die samen een slinger moeten gaan vormen. Op dit moment liggen ze op te stijven in het suikerwater en te drogen, en ik vind ze nu al leuk!




















Ja ja, en ook op huishoudelijk gebied (bleh!) lagen er een aantal klusje te wachten, zoals het schoonmaken van de gietijzeren pannendragers van het fornuis. Echt zo'n klusje wat veel te lang blijft liggen maar toch af en toen echt moet. Nachtje buiten in een gesloten vuilniszak met een bakje ammonia erbij, en je poetst de volgende dag het vuil er zo vanaf. Maar ja, wanneer dan he! Nou vandaag dus dan!

Zo hee, je zou bijna denken dat herfst mijn favoriete seizoen is! Maar niks hoor, na een aantal weken dagen herfst kijk ik al weer uit naar sneeuw, ijs en kou ;-) Maar nu vind ik het nog leuk, die herfst!!

woensdag 17 september 2014

Stapje voor stapje.......beetje bij beetje

Hoopvol was ik toen ik oordruppels kreeg voor de oorpijn die ik had voor en na het uitspuiten van mijn rechteroor. Inmiddels ben ik weken verder, heb ik twee verschillende soorten oordruppels voorgeschreven geschreven en gebruikt, ben ik op advies van de huisarts gestopt met de oordruppels ivm verergering van de klachten en inmiddels gaat het langzaam pas weer vooruit. Allergie voor de costroiden in de oordruppels? Ik heb een vermoeden, waarschijnlijk de huisarts ook, maar uitgesproken werd het niet. Aan de binnenkant van mijn oor en aan het trommelvlies is niets te zien, en toch "klappen" mijn oren nog om de dag dicht. De pijnklachten zijn gelukkig steeds meer aan het verdwijnen. Blijft het "dichtklappen" terugkomen, dan ga ik toch maar weer terug naar de huisarts.

Voor een ding is het goed, dat geklier van mijn oren: doseren van activiteit en rust is het toverwoord! Laat ik daar nu heel slecht in zijn, dus daartoe gedwongen worden is eigenlijk niet zo verkeerd. Inmiddels heb ik bijna een boek uitgelezen, raakt de oprit langzaam onkruidvrij (de laatste keer voor de winter, hoop ik), wordt het huishouden goed bijgehouden en verdeeld over de dagen en geniet ik ondertussen van het heerlijke herfstweer. De dagen rollen voor me uit op een rustige, aangename manier.

Hier valt alleen even weinig te posten zo, maar dan weten jullie waar ik uithang: gewoon in huis en tuin, met een paar klierende oren. Het zal tijd nodig hebben, denk ik.

zaterdag 30 augustus 2014

Not amused

Jemig, wat een hoge rekening kregen we over de maand juli van Ziggo voor onze kiezen. Veel 06-nummers gebeld? Naar het buitenland? Niks van dat al, zelfs geen filmpje besteld. Nee hoor, Ziggo heeft sinds de fusie met UPC besloten dat Ziggo-abonnee's niet meer gratis met elkaar kunnen bellen. Een fusie moet tenslotte betaald worden.......

Bah, inmiddels begint het er op te lijken dat onze werkeloze glasvezelaansluiting beetje bij beetje goedkoper lijkt te gaan worden, in tegenstelling tot wat Ziggo beweert. Maar om die werkend te gaan krijgen zal er bedrading binnenshuis getrokken moeten worden, en daar hebben we eigenlijk nog geen zin in. Dus eerst maar eens kijken of we het bellen met behoud van de gewone kabelaansluiting goedkoper kunnen gaan krijgen. Zo stuurde manlief zijn zus met haar verjaardag een gelukswens via sms (wat zij de dag ervoor op zijn verjaardag ook deed ;-)) via zijn werktelefoon, o-oh......
(Ook stuurde ik een (gratis) verjaardagskaart en gaan we dit weekend nog op verjaardagsvisite......niet dat je denkt dat we zo nodig willen bezuinigen op aandacht voor anderen).
Ook ga ik eens aandachtig kijken of bepaalde telefoontjes niet via internet geregeld kunnen worden (afspraak wijzigen bij de ortho bv.) en ga ik eens kijken of we het via Ziggo niet goedkoper kunnen regelen. Want een keuze op de kabelmarkt is er sinds de fusie helemaal niet meer, en terug naar KPN wil ik never nooit meer.
Met een beetje opletten en wat onderzoek moet die telefoonrekening toch naar beneden te krijgen zijn. Iemand nog tips? Wij hebben nu een Alles-in-een abonnement (tv-internet-telefonie).

dinsdag 26 augustus 2014

Buurman Harrie

Vanmorgen stond er een ambulance voor het huis van mijn buurman. Onze eigenzinnige alleenstaande buurman. Buurman waar ik al eens een blogje over had willen schrijven, maar uit respect voor hem niet kon. Toen wij hier kwamen wonen 12 jaar geleden hoorden we van andere buren: "da's een vreemde". Ik vond niet zo snel iets vreemd, waarschijnlijk meer gewend uit de Randstad. Ok, hij had geen aangeharkt grindtuintje. In zijn voortuin was het een vrolijke bloemen-wildernis en de rest van zijn tuin was groentetuin. Ik houd niet van grindtuintjes, en wel van veel bloemen.
Buurman was alleen, erg op zichzelf en een beetje verlegen. Ooit bracht ik hem, met mijn zoontje verkleed als Zwarte Piet (toen nog niet het toonbeeld van racisme...) een chocoladeletter, zomaar, als kadootje. Buurman vond dit maar vreemd, durfde het amper aan te pakken, niet gewend dat iemand dat zomaar aan hem gaf.
Na de geboorte van onze dochter stond hij ineens 's morgens vroeg op de stoep, in zijn zondagse pak met zakhorloge, op kraamvisite. Daarna is hij nooit meer bij ons in huis geweest. Ik ook nooit bij hem,  buurman deed niet aan visite. Manlief is ooit 1x bij hem binnen geweest en vertelde dat er wel 3 of 4 televisies in de kamer stonden.
Buurman had en heeft volgens mij een huis vol spullen. Maar kopen deed hij nooit. Hij vond dingen, na de koninginnemarkt bij de containers, verloren spullen op straat. Een barbie of een ketting voor dochterlief, een bal voor zoonlief, of een paar schoenen. Niet aanpakken kon niet, hij snapte niet dat je "nee" zei tegen iets wat nog goed was. Dat deed ik dan ook maar niet meer, en bracht het dan vervolgens maar naar de kringloop. Het zakje hondenkoekjes dat ik niet aanpakte (we hebben een kat) staat waarschijnlijk nog op z'n aanrecht.
Buurman had ook stoere verhalen. Over dat ie ooit door een politiehond was gebeten toen ze hem uit z'n huis wilden zetten. Het hele verhaal heb ik nooit helemaal begrepen, maar het was iets met het niet betalen van belastingen. Maar buurman woonde er nog steeds, en voor hulp bij z'n belastingpapieren ging hij elk jaar naar de ouderensoos. En hij wist alle nieuwtjes uit de stad, vooral wie er allemaal overleden waren. En als er een overval was gepleegd in mijn geboortedorp kwam hij dat ook even vertellen, over de heg.
Buurman kweekte zijn eigen groentes, bemestte zijn tuin met verse kippenmest (stank!), en haalde alleen onkruid weg als het echt niet anders kon.

Ineens was buurman ziek. Wij wisten van niets. Mijn ouders waren hier in huis tijdens onze vakantie en hij had hun verteld dat ie voor onderzoek naar het ziekenhuis was geweest. Verder zagen ze hem amper. Wij ook niet nadat we weer thuis waren. Ik hield het wel in de gaten of ik nog een teken van leven zag. Af en toe stond de deur open of stond zijn fiets buiten. Ruim een week geleden trof ik hem ineens in de tuin. Ik herkende hem amper, zo mager. Hij kon bijna niet praten. Longemfyseem, vertelde hij. Hij was ook al 70..... Het leek wel of hij het al opgegeven had. Hij zou wel tafeltje-dekje gaan krijgen, want hij was zo moe. Of zijn zus wist dat hij ziek was, vroeg ik. Nee, dat vond ie niet nodig. Het zat me niet lekker.
Toen gebeurde er ineens van alles. Een paar keer 's avonds de doktersdienst voor de deur, huisartsen die overdag aankwamen, de kruiszorg, tafeltje-dekje........
En ineens dan toch (gelukkig) zijn zus afgelopen weekend.

Vanmorgen dus de ambulance. Buurman klom zelf nog op de brancard. Naar het ziekenhuis, dacht ik. Niet dus. Van zijn andere buurman (die gisteren pas hoorde dat buurman ziek was) hoorde ik dat hij naar het hospice gebracht was. Waar wist hij niet, in onze stad was geen plaats. Thuis zou hij niet meer komen. Zijn zus was al weg, ik kon het niet meer vragen. Buurman Harrie, van wie ik niet eens een achternaam weet. Of we wilden helpen de heg te knippen aan onze kant, vroeg andere buurman. Daar had hij van buurman Harrie toestemming voor gekregen, als hulp. Meer wilde buurman Harrie niet.
Ik loop er de hele dag al mee in mijn hoofd, denkend aan de buurman die verder geen hulp wilde. Ik hoop maar dat zijn zus aan zijn bed zit. De zus met wie hij ook bijna geen contact had, maar toch kwam toen het ernst was. Voor zover ik kon inschatten heeft buurman wel een prima leven gehad, hij leidde het zo goed en zo kwaad als het ging zelf, had lol en ging er met z'n brommer, fiets of oude BMW op uit. Ik denk dat het voor hem goed was zo.
Toch is het voor mij nog erg onwezenlijk dat hij er zometeen niet meer is.  Die "vreemde", die toch zo bij ons dagelijkse leven hoorde.......

maandag 25 augustus 2014

Goede start

De scholen zijn weer begonnen (nou ja, bijna dan, want zoonlief heeft vandaag nog vrij en hoeft morgen maar 3 uurtjes), manlief weer aan het werk, mijn oor doet weer een beetje normaal en dus........

Tja, en dus..... Hoe vaak nam ik me al niet voor om dan meteen maar ook een vliegende start te maken: met het huishouden, sporten, de was, gezond eten en andere belangrijke dingen. En nog veel vaker was ik juist die eerste week na de vakantie niet vooruit te branden, hopeloos.

Maar niet vandaag! Voor mijn eerste kop koffie om kwart over 10 had ik al 2 lunches (voor werk/school) klaar, de administratie op orde, mijn Bol-winkel weer heropend, bibliotheekboeken verlengd, de was opgehangen, oud papier gesorteerd en aan de straat gezet, vaat gewassen en het aanrecht en fornuis gepoetst, de boodschappenaanbiedingen bekeken en genoteerd, de bietjes staan alvast te koken voor vanavond en alle rondslingerende spullen zijn opgeruimd.
En nog een blogje geschreven ook.....
Zo dan! Die start is gemaakt!