woensdag 10 december 2014

Stoere ik!

Toen zelfs dochterlief begon te klagen over dat ze het koud heeft in huis, toen had er eigenlijk direct een lampje moeten gaan branden bij mij. Want dochterlief loopt zelfs met 10 graden onder nul nog op blote voeten, en soms zelfs in t-shirt. En zelf zette ik de cv ook al snel hoger, wat vreemd is, want boven de 19 graden vliegt me de cv-warmte meestal al aan. Maar het huis warmde niet echt lekker op, de raditator bij de keukendeur leek niet echt warm te worden en in de speelkamer was het freezing. Tot ik op het lumineuze idee kwam om eens de druk op de cv-ketel te gaan kijken, en jawel hoor, die zat dik onder de 1. Ja, hehe, dan wil het ook niet he.
Dus belde ik meteen de loodgieter maar voor een schoonmaak van de ketel. Loodgieter had het druk en verzekerde mij dat het wel eens twee weken kon gaan duren. "Ja, maar......de druk is veel te laag", sputterde ik. "Wat kan ik doen?" "Bijvullen!", luidde het simpele antwoord.
Even overwoog ik om manlief lief aan te kijken en te vragen of hij dat komend weekend wilde gaan doen. Maar he, zo'n simpel klusje laten doen is me toch mijn eer te na! Tenminste.......de keren dat ik heb meegekeken met de loodgieter zag het er heel eenvoudig uit. Op internet zijn diverse sites te vinden die je het stap voor stap uitleggen, dus dat klusje zou ik even klaren. Even........dus niet! Want waar zat nu dat aansluitkraantje bij de cv-ketel toch? Op internet, en zelfs in de handleiding van de cv-ketel zelf zagen die er allemaal heel anders uit. Na tig keer kijken en bekijken was ik eruit welke het moest zijn, maar er ontbrak toch echt een hendeltje, of sleuteltje om 'm mee open te draaien. Pffff....inmiddels brak het zweet me uit. Toch maar wachten op manlief dan?
Cv-ketel maar weer aan dan, en nogmaals zoeken op internet. En ja hoor, uiteindelijk (een uur verder) vond ik het: de afgedraaide dop van het kraantje paste omgedraaid precies op het schroefje en daarmee kon je 'm met een slag draaien openzetten. Tjonge zeg, wie dat ooit verzonnen heeft??
Nou ja, eigenlijk ook wel weer handig, want een sleuteltje kan kwijt en die dop, die draai je er natuurlijk altijd weer netjes op. Vast en zeker een vrouwlijke loodgieter, die dat verzint. Praktisch, maar je moet het wel even weten!
Toen was het dus in 10 minuten gepiept. Yes! I did it!
Kijk, dat vind ik nou leuk, van die (normalitair) "mannen"klussen zelf te kunnen. Niet omdat ik zonder man wil, maar omdat het toch weer geld bespaart. De loodgieter moet toch nog wel komen voor het schoonmaken van de ketel, maar bijvullen hoeft ie alvast niet meer te doen.

dinsdag 9 december 2014

Rekenen maar!

Daar is ie weer: het jaarlijkse zorgverzekering-blogje!! Man, man, man, wat een gereken elk jaar weer. Dacht ik even dat ik dit jaar al uitgerekend was: onze huidige verzekeraar Agis is niet meer en ging op in Zilveren Kruis, gelukkig nog onder de Agis-voorwaarden, want ik zag al dat de Zilveren Kruis voorwaarden minder gunstig zouden uitpakken. Dat duurt natuurlijk nog maar een jaar en dan gelden er geen aparte voorwaarden meer, daar kun je vergif op innemen, maar dat is dan voor volgend jaar.
Manlief zit via zijn werkgever in een collectief, en dat pakt tot nu toe het voordeligst uit. Wel moest ik vanwege beugel-kosten voor twee kinderen de aanvullende verzekering van manlief opkrikken. Duurder natuurlijk maar de orthodontiekosten waren anders voor ons hoger geweest. Dus dat loont.
Dus ik was eruit.......dacht ik! Want werkgever van manlief heeft blijkbaar ook nog een ander collectief, waar manlief eerst contract-technisch geen gebruik van kon maken, maar nu blijkbaar wel. En daar waren ze snel mee joh, voor het weekend kreeg ik ineens een brief over leuke voordeeltjes na intensief onderhandelen. Lekker snel, not!
Dus vanmorgen maar weer eens de hele rekenboel overgedaan en vergeleken, vergeleken en nog eens vergeleken. Want waar de een het heeft over bv. zoveel fysiobehandelingen, heeft de ander het weer over een totaalbedrag wat je maar vergoed krijgt. En waar de een de orthodontist gewoon in het aanvullende pakket gooit, heb je bij de ander weer een aanvullende tandartsverzekering nodig. En dan heb je nog de complete aanvullende pakketten, zoals een gezinspakket, waar van alles een beetje inzit, maar dan moet je wel goed kijken of dat beetje voor jou voldoet. Gekmakend ingewikkeld vind ik het! Gelukkig maar dat mijn brein nogal beta is ingesteld. Je zal een gamma-brein hebben zeg! Ik kan me heel goed voorstellen dat overstappen voor heel veel mensen geen optie is, zoveel inzicht en rekenwerk vereist het soms.
Wel, en toen kwam ik uit op een jaarlijks voordeel van wel 20 euro!! Grappig als je dan het zinnetje uit de brief van werkgever erbij pakt: "het resultaat van de gesprekken is, binnen de mogelijkheden die er zijn, goed te noemen". Goed??? Voor een verzekeraar die zijn aanvullende pakketten bestempeld met "Goed", "Beter" en "Best"?? Dan had ik na die intensieve onderhandelingen op z'n minst "Best" verwacht ;-) En dan schermen ze nog wat over bijdrages die VGZ gaat leveren mbt afspraken in de cao van het bedrijf. Dat soort uitspraken vind ik ronduit eng, want een zorgverzekeraar die zich gaat bemoeien met het welzijn en gezondheid van de medewerkers? Sure...

Dus bijven we gewoon waar we zitten, en wachten we maar eens af wat Zilveren Kruis voor ons gaat betekenen. Tot nu toe verloopt de communicatie met deze verzekeraar snel, duidelijk en accuraat. Dus dat vind ik al een plus. Vroeger had ik als kind een ziekenfondsverzekering bij Zilveren Kruis. Inmiddels hebben we als volwassenen inmiddels al diverse zorgverzekeraars gecontracteerd gehad, om uiteindelijk weer overgeheveld (opgeslokt) te worden naar een ander. Vast heel besparend ons huidige ziektenkosten-systeem! Vergeef mij mijn cynische ondertoon.......

donderdag 27 november 2014

Zo leuk! En lekker!

Al een poosje geleden kreeg ik de broodbakmachine van mijn schoonmoeder in bruikleen. Om precies daar terecht te komen waar ik al voor vreesde: op een plank, in de kelderkast ;-( Ik deed 1x een poging tot het bakken van een speltbroodje, dit mislukte jammerlijk, en toen.......ja, toen niks. Volgens mij staan er heel wat apparaten zo zielig te verstoffen in keukenkastjes en kelders bij veel mensen.
Tot ik laatst zonder brood kwam te zitten. Nu zit de bakker bij ons wel om de hoek, maar die verkoopt veel duurder (en minder lekker) speltbrood dan "onze" broodkraam op de markt. En het speltmeel wat ik voor de eerste poging gehaald had was ook nog niet op. Dus dook ik de broodbakmachine maar eens op uit de kelderkast, zocht een ander recept op internet en las de gebruiksaanwijzing nog eens goed (dat helpt).
En voila, wat toverde de machine na een paar uurtjes gebrom uit zijn binnenste: een heus, welriekend, speltbrood! En dit keer geen baksteenstructuur, maar nog eetbaar ook. Hoera!!
"En nu volhouden!", nam ik mezelf voor. Niet voor onze dagelijkse broodbehoefte, maar wel voor de extra's. Inmiddels bakte ik......nou nee, niet helemaal waar: de machine..... een overheerlijk brood met zongedroogde tomaatjes en basilicum voor bij de soep, zachte witte hotdogbroodjes (voor bij een hotdog ja), en zelfs twee kleine stokbroodjes. Helemaal gelukt, goed en lekker enzo!
De hotdogbroodjes en de stokbroodjes bakte ik natuurlijk af in de oven, of je moet houden van een vierkant blok zacht witbrood om je hotdogs tussen te frotten, want een andere vorm dan dat rolt er natuurlijk niet uit een broodbakmachine. En een stokbrood ziet er vierkant toch ook wat raar uit.

Manlief wist het al: "Zie je wel, elk apparaat waar jij je heel erg tegen verzet wordt uiteindelijk het grootste succes!" En dat zou zomaar kunnen kloppen.

Dus verzet ik me nog maar even, tegen het broodbakapparaat. Je moet tenslotte niet te snel toegeven aan je huisgenoten dat iets een succes is ;-)
Maar het zou zomaar kunnen dat er dit weekend eens een suikerbroodje uitrolt, of een zelfgebakken kerstbrood met kerst......
En het mag zo zijn dat de zelf-kneders helemaal zen worden van brood kneden en de spanning van het goed rijzen van een brood, al die keren dat mijn brood na een ettelijke minuten kneden vervolgens niet goed wilde rijzen en ik de neiging had om het "baksteen"brood door de ruiten heen te keilen ......mwah, laat dat zengevoel dan maar zitten ;-) Ik heb geen broodbak-kwaliteiten blijkbaar, net zoals ik geen hartige-taart-bak-kwaliteiten heb. Doe mij dan maar zo'n "huisgenoot" waar ik alles in kieper en verder weinig tot geen omkijken meer aan heb. En waarbij het dan tenminste te eten is, ook belangrijk!

dinsdag 18 november 2014

Hi!

Wel, ik ben er nog steeds hoor. Echter hebben we inmiddels een hele rijke huisarts......van ons. Poeh, poeh, we lopen daar de boel wel plat de laatste weken. Voige week zat ik er weer voor mijn oren, want dat gaat nog steeds niet zoals het hoort. Sterker nog, vorige week was ik echt weer even terug bij af, grmbl.... Nu zit ik aan de drugs neusspray tegen allergie, degene die ik in het voorjaar ook gebruik tegen de pollen. Laten we maar hopen, dat dat het is, dat ik inmiddels als praktiserend allergoloog door het leven wandel. Er zijn sinds ik hooikoorts kreeg inmiddels wel wat allergietjes bijgekomen, dus huisstofmijt oid kan er ook nog wel bij ;-) En dat mijn buis van Eustachius dat niet zo leuk vind, daar kan ik ook inkomen. Tja.....ook lichaamsonderdelen kunnen blijkbaar in staking ;-)

Morgen heb ik een afspraak staan voor dochterlief. Want die lippen van haar, dat wil ook maar niet. Eerst was het een schimmel, maar toen we met het bijnierschorshormoon-cremetje stopten kwam de boel net zo hard weer terug, erger zelfs. Inmiddels kan ik de helft van een medicijnenstudie overslaan, want ik zoek dat natuurlijk altijd even op. En ja, dat kon, dat het weer terugkwam. Met een kind helemaal onder de korsten toog ik maar weer naar de huisarts, dit keer een andere want die van ons was op vakantie, van onze centen (en ik geef hem geen ongelijk, met zo'n baan, hoor....). Toen ik assistente daar sprak schoof ik bijna onder tafel, want ja, dat gebeurde "heel vaak", dat de verschijnselen weer terugkwamen met die creme.....zei ze. Voor wie zou het dan wel helpen, vraag ik me dan af, want ook in mijn oordruppels zat datzelfde hormoon, en ook dat liet het juist verergeren. Wel, als ik daar achter ben, kan ik waarschijnlijk zelf als arts aan de slag ;-)
Maar goed, deze huisarts dacht meer aan een bacterie en schreef Fusidine-creme voor. Dat hielp, voor zolang als het duurde. Want zondag was ze gestopt met smeren, en zie daar: het was genezen het komt weer terug. Dus morgen maar weer terug naar onze eigen huisarts. Zo rot, als je kind iets heeft wat niet over wil. En ja, dan kan inval-huisarts wel zeggen dat het onschuldig is, en dat het ook vanzelf wel over zou gaan, uiteindelijk, maar daar lijkt het nog echt niet op.

En dan kan ik vrijdag ook nog met kind 2. Die loopt als sinds ruim een jaar te knoeien met ingegroeide teennagels. Na heel wat behandelingen en doorstane pijn, van bv. verdovingen die niet wilden aanslaan, was ie in de zomer even klachtvrij. Tot......de nagels die smaller gemaakt waren weer gingen teruggroeien in oorspronkelijk formaat. Ook dat kan gebeuren.......(waarom wij??).
Gelukkig heeft ie nu geen last meer van ingroeien, maar is er weer wild vlees ontstaan. Mijnheer wilde absoluut niet meer naar de huisarts dus ik heb het al die tijd ingesmeerd met Calendula-zalf. Maar ook dat lijkt een gebed zonder eind te worden, en dus sleep ik 'm vrijdag toch mee, na dat ik zo ongeveer moest zweren dat de huisarts er niet in mag snijden en niets aan zijn nagels mag doen. Eens kijken of aanstippen met zilvernitraat dit keer wel helpt. Hiermee blijven lopen vind ik toch een eng idee, er moet toch maar eens een bacterie bijkomen ofzo. Aangezien dochter en ik daar blijkbaar over van lopen ;-(

Dus ik kom mijn tijd wel door ;-) Gelukkig zijn er ook veel leuke dingen hoor. Zoonlief heeft het na twee jaar eindelijk naar zijn zin op de Havo (*klopt af onder tafelblad*), dat is mij zoveel waard! Dochterlief en ik hadden samen met mijn moeder en zus een geweldig leuke dag op de KreaDoe. Dochter vond de drukte daar eerst heel overweldigend....wat zijn we toch een provincie-mutsen ;-) Maar na de eerste shock, en wat leuke crea-knutsels gekocht te hebben, wil ze overtuigend volgend jaar weer! En eind december sta ik met een vriendin op de markt, zij met haar gehaakte knutsels en ik met mijn poppenkleertjes. Waarschijnlijk verkopen we niks, want op 28 december heeft niemand meer cadeautjes te kopen en is het geld op, maar we hebben er onwijs veel zin in en gaan er gewoon een leuke dag van maken. Dus mocht je op 28 december in de buurt van Weert zijn.....er is die dag door de hele stad markt, en wij zijn daarbij!
Dus voordat je mocht denken dat het hier alleen maar kommer en kwel is......gelukkig zijn we bikkels! Nee, zonder grappen, zat ik er vorige week toch wel echt even doorheen. Maar ik probeer me toch zoveel mogelijk maar te richten op de gezellige dingen, en die zijn er genoeg!
Ok, ik ga me opmaken voor de volgende "medische" afspraak: naar de ortho met dochterlief. Gelukkig zit hij naast de huisarts, aan het eind van onze straat. Helaas wonen wij net aan de overkant van de rijke buurt ;-)

maandag 3 november 2014

Duur hergebruik

"Ding dong" deed vorige week zondag-avond de bel. Ik riep nog "ding dong", maar niemand stond op...... (en ik kijk veel te veel Disney-chanel-series mee met dochterlief.....voor wie niet snapt waarom ik bepaalde dingen roep :-))). Voor de deur stonden 4 allerschattigste uberbeleefde pubers om walnoten te verkopen voor school. Geen idee of het geld ook werkelijk de school bereikt heeft, maar deze pubers geloofde ik op hun blauwe ogen. Gelukkig voor hen houden wij van walnoten, en waren ze niet duur. Dit is een superlange inleiding om op het werkelijke onderwerp uit te komen ;-)

De deur ging namelijk al niet te lekker open. Ik geef mezelf altijd uiteraard de schuld want in de deuropening hangt ook een gordijn en dat vergeet ik nog wel eens helemaal de hoek in te duwen. Maar wel raar dat ik allemaal kalk op de grond zag liggen. Ik duw de deur weer dicht en tot mijn schrik vielen de brokken stucwerk zo naar beneden. Grmbl......oud krottig rothuis, mopper, mopper (zo gaat dat bij mij na een lange dag van verjaardagsvisites). Een heel gat in de muur, daar waar al 2 jaar een spanroede met gordijn hangt......tegen de kou van het enkel glas. Ons oude huis (maar niet krottig hoor, en een rothuis is het ook niet) vond die spanroede blijkbaar minder fijn en had besloten om die maar eigenhandig eruit te werken. De roede hing nog maar net, maar moest er nu toch echt wel af, om erger te voorkomen. Fijn, zo'n zelfdenkend huis......

Een week later overleggen manlief en ik wat te doen. Het gat moet weer netjes dichtgemaakt en ik wil toch wel graag weer een gordijn voor de deur (voor als het weer gaat vriezen, haha....."vriezen" zei ik met 21 graden in november). Maar de spanroede weer terug is niet de beste optie (onze muren hebben op veel plekken niet de allerbeste kwaliteit). Maar manlief heeft een prima idee: we hergebruiken een roede uit de slaapkamer, die daar nu werkeloos loopt te hangen (daar willen we op den duur wat anders). Dus zaterdagochtend stond manlief met roede en meetlat in de aanslag. De ontbrekende schakel in het geheel was echter een klopboor, die we sinds ons huis-tuin-en-keuken-boortje de geest gaf, altijd leenden van onze buurman. En buurman was niet thuis. En na een uur was ie nog niet thuis. Voor alle duidelijkheid: dit is onze andere buurman, buurman Harrie is een aantal weken geleden overleden.

Tja, daar sta je dan: zonder boormachine. Dus besloten we dat er toch maar weer een goede boormachine moest komen, want we leenden buurman's boormachine best al vaak. En dat vindt buurman helemaal niet erg, maar het is met een oud huis toch wel een noodzakelijk stuk gereedschap.   Kortom: het hergebruiken van een roede, en het gordijn natuurlijk, werd uiteindelijk een duur grapje. Maar we zijn wel weer een goede klopboormachine rijker die boorde als een zonnetje! Nu het gat weer dichtmaken, en we zijn weer klaar voor de kou? Welke kou???

dinsdag 21 oktober 2014

Niks nieuws onder de zon?

Ik "loop" toch al een tijdje rond in blogland, en wat mij de laatste tijd opvalt is dat ik er steeds minder inspiratie vind. Veel op het "groene vlak" is inmiddels al wel langs gekomen, en op consuminder-gebied wordt er door de bloggers bij wie ik lees ook weinig nieuws meer uitgevonden. Begrijp mij niet verkeerd: dit is aan niemand een verwijt hoor! Misschien ligt het ook wel een beetje aan mij: ben ik nog niet toe aan bet "echte" duurzame werk en ben ik ook een beetje consuminder-moe. Zou best kunnen......
Toch lees ik een aantal blogs nog steeds heel graag, die toveren toch elke keer weer een glimlach op mijn gezicht door de schrijfstijl. Ook zijn er bloggers bij, waarin ik me goed kan verplaatsen doordat ze bijvoorbeeld net als wij pubers in huis hebben. Een consuminder-huishouden met pubers ziet er nu eenmaal heel anders uit dan een met kleine kinderen. Sommige dingen lukken gewoon niet meer (bv. tweedehands kleding voor de kids) en terwijl manlief steeds korter gaat douchen, "vergeet" oudste telkens de tijd onder de douche. Nu kan ik daar wel telkens boos om worden, maar daar wordt de sfeer in huis er met pubers niet echt veel beter op. En dan hebben wij nog makkelijke pubers hoor ;-)
Om sommige dingen maak ik me dan ook maar minder druk, die horen er nu eenmaal bij met opgroeiende kinderen.
Vergeef me dus wanneer je hier weinig nieuws onder de zon hoort op het gebied van groener leven en consuminderen. Ik probeer nog wel steeds gemotiveerd te blijven en inspiratie te zoeken, maar heb ook wel regelmatig het gevoel van "laat allemaal maar".

Toch kwam ik onlangs nog wel twee, voor mij nieuwe, blogs/sites tegen die ik wel inspirerend vond. De eerste is is de blog van Wilmie Geurtjens: http://blijeduurzamista.wordpress.com.
Ik vind vooral haar blije instelling en schrijfstijl erg leuk. Jammer alleen dat sommige dingen waar ze over schrijft vooral in de Randstad zijn. Wat dat betreft wonen wij wel in een suffe duurzame provincie hoor!
Waar ik dus erg door verrast werd is dat ik via een FB-linkje van een vriendin ineens op een site en FB-pagina van een jong gezinnetje terechtkwam dat binnenkort bij ons om de hoek komt wonen.
Op hun site: http://natuurlijkdurvendoen.nl omschrijven ze hun avontuurlijke zoektocht naar een natuurlijker leven. Erg leuk om eens met de ervaringen van stadsgenoten (en bijna buurtgenoten) mee te lezen!

Zo houden we de spirit er nog wel in. Of het nieuwe inzichten en ervaringen zal opleveren, we zullen zien. Verder rommelen we zelf maar wat verder in de marge: soms groen, soms wat minder. Het is een ongevaarlijke hobby, zullen we maar zeggen ;-)

Dank trouwens voor alle eczeem-tips. Volgens de huisarts was het echter geen eczeem maar een schimmeltje. Dus met een creme-tje moet ze daar weer vanaf komen. Maar omdat ze toch wel eczeem-gevoelig is, zijn wat tips achter de hand nooit weg. Thanks!

woensdag 15 oktober 2014

Advies gezocht!

Mijn man en dochter hebben op z'n tijd last van wat eczeem. Niet in ernstige mate gelukkig, maar af en toe wat plekjes die soms een hele tijd wegblijven en soms de kop weer op steken. Dochter heeft de laatste jaren alleen nog wat last achter haar oren maar dat is redelijk onder controle en heeft ze verder weinig last van.
Twee weken geleden had ze echter ineens een plekje bij haar mond, wat maar niet over wilde gaan. Eerst dacht ik aan een koortslip, maar inmiddels lijkt het toch meer op eczeem en heeft het zich ook uitgebreid.
In eerste instantie probeerden we het vet te houden met behulp van vaseline, wat ook wel wat leek te helpen. Tenminste: het leek wat minder vurig. Maar vanmorgen bleek ze ook uitslag te hebben op haar kin. Inmiddels heb ik al een afspraak bij de huisarts voor haar gepland, want alhoewel ik regelmatig verhalen lees op internet over hoe slecht hormooncremes zijn, weet ik dat die verhalen ook veelal op de veel sterkere hormooncremes van vroeger zijn gebaseerd. Tegenwoordig zijn die cremes veel milder dan toen, en ik ben dus ook niet anti (ook al zou ik het het liefst op een natuurlijke wijze oplossen). Mij heeft het bij een eczeemplekje onder mijn oog (wel raar, want ik had nog nooit eczeem gehad) wel geholpen, al duurde dat een tijdje.
Echter ze kan vrijdag pas bij de huisarts terecht en in de tussentijd durf ik er geen vaseline op te smeren. Ik las namelijk op internet (en voelde dat eigenlijk zelf ook al aan) dat vaseline de huid afsluit en dat dat averechts kan werken. Toch hebben we dit in het verleden voor andere eczeemplekjes wel altijd aangeraden gekregen door de huisarts. Maar bij eczeem rond de mond wordt een vette creme op diverse sites dan weer afgeraden (ook geen kokosolie, want dat is ook vet). En dat blijkt nu dan ook wel nu ze ook uitslag krijgt. Gek he, dat je het eigenlijk al aanvoelt en twijfelt over het gebruik van vaseline.
Nu las ik wat goede verhalen over aloe-vera gel of water, maar heel veel experimenteren wil ik niet met haar. Dus sta ik in dubio of ik dit wel zal gaan halen. Misschien heeft iemand hier ervaring mee, en kun je mij tips geven over wat en hoe. Helpt dit echt wel, en welk merk is dan goed? Want helaas gaat de commercie ook altijd met dit soort "wondermiddeltjes" aan de haal en voordat je het weet koop je iets waar amper iets van aloe vera inzit.
Dus wie tips heeft, heel graag!! Ook als je iets anders weet dan aloe vera wat kan helpen, houd ik mij van harte aanbevolen voor tips. Wie weet heeft manlief er ook nog iets aan voor zijn eczeem.