donderdag 10 april 2014

Kiekeboe!

Jajaja, ik weet het........de ruggegraat van een amoebe heb ik ;-)  Nog geen twee weken weg, en daar ben ik al weer. Maar waar moet ik anders mijn goede tips delen?
Toch maar door met bloggen dan, maar wel op een hap-snap-basis. Schrijf ik eens een paar weken (jaren) niet, wees niet ongerust: dan heb ik vast geen inspiratie. Verwacht ook geen flitsende fotoblogs want de flaptop is nog steeds in de revisie. Volgens manlief keken ze nogal peinsend naar ons inmiddels al verouderde model appeltje, dus we duimen maar dat ie nog te genezen valt.

Maar goed: de tip.......
Inmiddels weten we allemaal wel dat het helemaal niet goed gaat met onze bijen. We zaaien ons inmiddels natuurlijk allemaal al suf met leuke lieve bloemetjes voor de bijen die we zo ontzettend hard nodig hebben. Einstein zei het ooit al heel treffend: "Als de bijen sterven, heeft de mens nog 4 jaar te gaan".  Meer dan 4000 van de in Europa verbouwde groente-gewassen zijn afhankelijk van bestuiving door bijen. Door de massale uitsterving van bijen wordt onze voedselvoorziening ernstig in gevaar gebracht.
Inmiddels is duidelijk (ook al werd dit jarenlang stevig ontkend) dat bestrijdingsmiddelen in de landbouw voor een groot deel voor dit uitsterven zorgen. Maar ook het gebruik van insecticiden in en rond huis draagt hier aan bij.

Helaas hebben wij hier in het voorjaar en zomer nog al wat last van rondmarcherende mieren. Als je ze zou kunnen horen dan zongen ze vast: "He Yo, Captain Jack, bring me back to the railroad track. Gimme a gun in my hand, i want be a shooting man ant..........."
En nu heb ik helemaal geen hekel aan beestjes, ook mieren zijn nuttig. MAAR ZE MOETEN NIET DOOR MIJN KEUKEN MARCHEREN! En zeker niet zingend ;-)
Ze komen bij ons zelfs midden in de keuken onder een plint vandaan. Manlief roept altijd dat dat niet kan, maar het is echt zo.
Voorheen gebruikte ik dan ook bij de eerst gesignaleerde mieren direct mierendoosjes. En voor buiten poeder. Ja, foei, stout! Maar wist ik veel! En mieren in huis wil ik echt niet, ze belegeren massaal het kattenvoerbakje van de kat (ja, van wie anders). Tot ik vorig jaar eens wat mier-onvriendelijke  (en hopelijk wat bij-vriendelijkere) tips tegenkwam, waaronder strooien met cayenne-peper. Dat probeerde ik vorig jaar al uit in de hal en dat leek te werken. Gisteren signaleerde ik de eerste mieren in de keuken en strooide ik meteen cayennepeper langs de plinten vanwaar ik denk dat ze uit komen, en ook langs het huis. Vandaag nog geen mier gezien. En ik hoef ook niet bang te zijn dat de kat er per ongeluk aan gaat likken, die kijkt wel uit ;-) Het ziet er wel een beetje raar uit, dat oranje poeder op de vloer, maar he, als het helpt! Kom ik meteen van mijn overschot aan cayenne- en chilipoeder af! He, hoor ik daar nou een niezende bij?

maandag 31 maart 2014

Er is een tijd van komen.....

.....en een tijd van gaan.
De laatste tijd heb ik weinig tot geen inspiratie om te bloggen. Projectjes die ik opstart laat ik net zo makkelijk weer los. Is mijn tijd gekomen om te stoppen? Ik ben er nog niet over uit.
Feit is wel dat het bloggen mij de laatste tijd weinig nieuwe inzichten oplevert. Een aantal van de voor mij inspirerende bloggers zijn gestopt, schrijven erg weinig of hebben een blogpauze ingelast. Ikzelf wil niet aan zo 'n pauze, ik wil niet vast zitten aan de verplichting om na een tijdje weer te "moeten". Niet dat ik het bloggen ooit als "moeten" gevoeld heb hoor.
Misschien is alles inmiddels wel gezegd en gedaan, misschien is het wel tijd voor een nieuwe generatie bloggers, ik weet het niet.
Ga ik stoppen met groener leven? Nee, zeker niet! Ben ik klaar? Nee, nog lang niet!
Misschien pak ik over een week wel weer de draad van het schrijven op, misschien over een maand, misschien niet. Ik weet het gewoon even niet.
Wanneer ik zie hoeveel mensen mijn blog inmiddels volgen of gevolgd hebben, dan kan ik mij daar nog steeds over verwonderen. Maar ik wil wel het gevoel hebben dat ik iets te melden heb. En dat gevoel is er nu in ieder geval niet.

Dus wie weet......tot snel of tot over een poosje. We zullen zien!

donderdag 27 maart 2014

Denk toch eens na!

Na alle huis-tuin-kook-bak-frobel ende goedbedoelde nietszeggende blogjes van mijn kant borrelden er vanmorgen eens weer wat opstandige gedachten bij mij boven. Hoe dat zo? Tja, eigenlijk komt het voort uit goedbedoelde gedeelde berichten die ik de laatste tijd weer regelmatig op FB voorbij zie komen. Berichten over misstanden met betrekking tot mishandelde paarden die in onze Mora-kroketten behoren te komen, vleesindustrie die sjoemelt bij het leven, plaatjes van ernstig bloedende orang oetangs die hun leefgebieden uitgejaagd worden en zo nodig eruit geslagen om ons van goedkope palmolie te voorzien, misstanden in de kledingindustrie die nog steeds voortduren....... En allemaal wijzen we met ons vingertje naar fabrikanten. Want dat zijn de boeven! Die doen onze aarde, onze dieren en ons dit aan!

Natuurlijk zitten die fout! En met fouten moet afgerekend worden. Niet dat je denkt dat ik bij dit soort misstanden mijn schouders ophaal en doodleuk langs beelden van mishandelde dieren kan zappen. Maar het raakt me vooral om wat anders. Want hoe graag we fabrikanten hiervan ook de schuld willen geven, de schuld hiervan ligt ten eerste bij onszelf. Want we gaan toch maar wat graag met z'n allen naar de Primark, want lekker goedkoop, en we moeten toch aan onze portemonnee denken. Waar denk je dat die spotgoedkope kledingstukken vandaan komen?
En die koekjes, in de supermarkt mogen niks te veel kosten, want als Hollanders moet je toch een koekje bij de koffie kunnen nemen. Dat daar een heel bos voor omgehakt moet worden en orang oetangs daarbij lastig zijn, want tenslotte moeten we ergens onze plantaardige (palm)olie vandaan kunnen halen, daar denken we liever niet aan.
En een frikandel of kroketje op zijn tijd, he, dat moet kunnen. Af en toe moet je jezelf wat gunnen, en ook dat moet betaalbaar blijven. Want we hebben hier wel CRISIS!

We zijn met zijn allen wel fanatiek hypotheken aan het aflossen, op vakantie willen we ook nog kunnen en het moet ofwel uit de lengte ofwel uit de breedte komen dus schrappen we wel weer in ons boodschappenbudget. En die fabrikanten willen graag wel blijven verkopen dus die bekijken nog eens opnieuw waar er nog wat te schaven valt. Een oogje dicht doen hier en daar, een controle schrappen want dat scheelt weer geld.

Lieve mensen, ik snap jullie goede bedoelingen, en ga vooral door met het melden en laten zien van misstanden. Maar steek ook je hand eens in eigen boezem en bekijk eens goed wat je allemaal koopt. Lees etiketten, bedenk waar je kleding vandaan zou kunnen komen, bedenk dat goedkoop eten eigenlijk niet zo maar kan.
En ja, ik generaliseer. Als jij hier al allemaal rekening mee houdt en je aankopen hier op aanpast, voel je dan vooral niet aangesproken. Hulde, echt! Want met alles rekening houden is helemaal niet makkelijk. En als je dan denkt dat je het goed doet door biologisch supermarktvlees te kopen kun je ook nog belazerd worden. We staan helaas tegenwoordig heel ver af van wat er allemaal geproduceerd wordt. Want voor zelf maken hebben we tegenwoordig de tijd en zin niet meer voor.
Ook ik wijs ik naar mezelf. Soms heb ik het schrijven van dit soort blogjes ook nodig om mezelf weer wakker te schudden. Wat eet ik, wat draag ik, wat doe ik? En hoe makkelijk is het om anderen van misstanden te beschuldigen. Hoe handel ik zelf? Wat doe ik goed, en waar moet ik nog meer op letten?

Zie dit dus niet als een aanval, maar meer als een bezinningsmomentje. Want met wijzen naar wat een ander allemaal fout doet ben je er nog niet. Wil je echt dat er iets verandert, neem jezelf dan eens onder de loep. Misschien kun je door een van je dagelijkse aankopen te vervangen door iets anders een hele keten veranderen. En denk niet te snel: "Maar als ik alleen het doe, maakt het toch niets uit!"  Mis! Draag het uit, vertel het anderen. Samen kunnen we dingen veranderen! Vertel anderen hoe lekker die fairtrade chocolade is, hoe lang je al met die wat duurder betaalde eco-spijkerbroek doet, hoe veel lekkerder een biologische sinaasappel smaakt. Hoe klein je daden ook zijn, sta er voor!
Verleg een steen, in een rivier op aarde.......





zondag 23 maart 2014

Regeren is vooruitzien

Na mijn DIY-week ga ik rustig nog even door met elke dag iets zelf maken. Ik kook ook nog elke avond hoor, maar dat tel ik maar even niet mee.
Voor vrijdag-bakdag heb ik al weer een receptje klaarhangen op het prikbord: appelkoeken met amandelspijs. Sinds ik ooit zelf amandelspijs  maakte koop ik nooit meer kant-en-klare amandelspijs. Het is even werk, en het moet een poosje staan, maar het is zo veel lekkerder! Om het vrijdag te kunnen gebruiken maakte ik het dan ook vandaag vast klaar. Dan hebben de smaken even de tijd om goed in te trekken.

Amandelspijs

100 gram gepelde amandelen
100 gram suiker
1/2 ei
Sap en rasp van een 1/2e citroen

Maal de amandelen fijn met een keukenmachine. Voeg de suiker toe en laat nog een poosje malen. Je hebt nu amandelpers.
Meng goed met het geklutste ei, citroenrasp en citroensap.
Zet dit vervolgens 1a 2 weken in een afgesloten bakje in de koelkast om de smaken goed in te laten trekken.

Zelf gebruik ik het meestal na een paar dagen al hoor, dan is het ook al heel lekker!

zaterdag 22 maart 2014

DIY dag 7

Tjonge zeg, is er zomaar al een week voorbij. En met elke dag iets zelfgemaakts, en nog heb ik bij lange niet alles gemaakt wat ik wilde maken: nog geen wasmiddel, nog geen crackers, nog geen brood, nog geen........ En hebben jullie nog het recept tegoed van de chocoladetaart (lekker!!). Misschien moet ik nog maar even op deze toer doorgaan. Wat ik zelf ook erg leuk vind, is dat het voor mij weer tips oplevert (ontbijtkoek zonder suiker, appelmoes gekookt in appelsap). Super, bedankt en ga vooral door met tips geven!
Vandaag bakte dochterlief cupcakes (met bietensap als natuurlijke kleurstof), en ik maakte energiebommetjes. Manlief gaat dit jaar namelijk weer de Vierdaagse lopen, en deze repen zijn echt super voor hem om mee te nemen tijdens het wandelen!

Dadel-notenrepen

150 gram gehakte noten
150 gram dadels (ontpit)
1 tl citroenrasp
Snufje zout

Kneed de dadels met de hand tot een zachte massa. Voeg de noten, citroenrasp en zout toe, en kneed dit goed door elkaar.
Vorm er op een snijplank een lange rol van en duw deze met een keukenspaan van boven en opzij plat. Snijd de rol in 6 repen. Verpak ze in cellofaan (ik gebruik altijd een gebruikte plastic broodzak) en laat ze wat opstijven in de koelkast.

Echt een heerlijke reep voor na een lange wandeling, of mee naar school, werk, of gewoon thuis ;-)

vrijdag 21 maart 2014

DIY dag 6

Eigenlijk was het de vandaag de bedoeling om hier een recept te plaatsen van een chocolade-abrikozen-taart. Vrijdag is voor mij namelijk altijd poets- en bakdag. Maar de taart is net pas uit de oven en nog niet geproefd ter goedkeuring. Dat recept (indien gelukt) houden jullie dus nog tegoed. Verder maakte ik vandaag nog appelmoes, voor bij een frietje zuurvlees vanavond. Zuurvlees is trouwens ook een heerlijk Limburgs recept om zelf te maken. Maar deze keer komt het bij mij uit de diepvries, dus dat recept houden jullie ook nog eens tegoed, flauw he!

Tja, dan maar het recept van de appelmoes he. Niets lekkerder dan zelfgemaakte appelmoes! Wellicht weet iedereen wel hoe je het moet maken, maar voor degenen die het echt nog niet weten......

Appelmoes

1 kg moesappels (bij voorkeur gebruik ik goedrenetten, maar vandaag kocht ik 4 grote appels uit de "helft-van-de-prijs"-bak bij de biologische winkel, soort onbekend)
Suiker naar smaak (ik gebruik 100 gr suiker, maar het hoeft natuurlijk niet)
1 theelepel kaneel

Schil de appels en snijdt ze in parten. Breng ze met een bodempje water aan de kook en laat 10 min zachtjes koken.
Roer ze met een houten lepel, met suiker en kaneel tot moes.
Je kunt de moes eventueel nog met een draaizeef fijn pureren, maar ik vind zelf juist de grovere structuur van zelfgemaakte appelmoes het lekkerste.

Geniet van het weekend!

donderdag 20 maart 2014

DIY dag 5

**Hik** Gaat lekker zo! De alcoholdampen stijgen me naar het hoofd ;-)
Eigenlijk zou ik vandaag weinig tot geen tijd hebben gehad om nog iets zelfgemaakts te produceren. Maar dochterlief is vandaag onverwachts een dagje thuis met een verzwikte voet. Gisteren kwam ze met balletles verkeerd op haar voet terecht en daar had ze vanmorgen nog steeds last van. Gelukkig wordt de pijn inmiddels al minder en haar voet is ook niet echt dik. Een dagje rust doet wonderen dus.
Helaas kon mijn haakclubje hierdoor niet doorgaan, en had ik een ochtend aan tijd over. En zo dus tijd voor dingen waar ik anders niet aan toe was gekomen. Al sinds de herfst staat hier een klein voorraadje zelfgeraapte hazelnootjes klaar om ergens in verwerkt te worden. Normaal zou dat met noten niet zo'n probleem geweest zijn, ware het niet dat manlief absoluut geen hazelnoten blieft. Maar ja, ze liggen hier om de hoek, op een parkeerplaats waar niemand ze opraapt en alleen maar platrijdt, dus die kon ik toch niet zomaar laten liggen? Dus raapte ik tijdens elk loopje naar bakker en slager telkens een paar jaszakken vol nootjes. Om vervolgens niet te weten wat ermee te doen......
Maar alcohol is altijd goed, en dus googelde ik naar een recept voor hazelnotenlikeur. Geen idee of het gaat lukken, maar lollig is het wel.

Hazelnotenlikeur

0,5 liter wodka
50 gram gepelde hazennoten
1 gram foelie
Rasp van 1/2 citroen
250 gram suiker
Water

Rooster de hazelnoten licht en maal ze daarna fijn. Doe deze samen met de citroenrasp en foelie in een afsluitbare pot of bak en giet er de wodka op. Laat dit twee weken staan.

Filter na twee weken de likeur. Los de suiker op in 0,25 liter kokend water en laat dit afkoelen. Voeg dit toe aan de alcohol.  Giet dit mengsel in een fles en laat nog 4 weken staan. Af en toe omschudden.
Daarna is de hazelnotenlikeur klaar om te drinken.

Natuurlijk ben ik nog maar bij de eerste fase (het laten trekken van de hazenoten, etc. in de likeur), dus heb nog geen idee of het werkelijk ook lekker wordt. Ik heb bet ook opgegeven om foto's hier op mijn blog te plaatsen via de i-pad. Want na ettelijke pogingen heb ik bijna de neiging om dat ding door het raam heen te smijten, en daar is ie te duur voor ;-s En dus kan ik jullie helaas niet laten zien in wat voor een mooie glazen pot mijn eigengebrouwd likeurtje staat te rijpen ;-)